บทที่ 58 ตอน 11 (2)

“สักพักนะ...คุณณัยขอกอดคุณปรียาแค่นิดเดียว ตอนนี้คุณณัยเหนื่อยเหลือเกิน”

คนถูกร้องขอก้มหน้ามองมือใหญ่ที่โอบรอบเอวแล้วค่อยผ่อนลมหายใจ หัวใจเธอเต้นรัว พร้อมกับความสงสารที่ตีตื้นขึ้นมาในหัวใจ จนทำให้เธอไม่แม้แต่จะขยับ อึดใจต่อมามือเรียวจึงแตะลงกับมือใหญ่ พร้อมกับวงแขนที่รัดแน่นขึ้น

หนึ่งชั่วโมงต่อมาห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ